Bardzo wysoko ceniony przez A. Mickiewicza i J. Słowackiego, który zaliczył go do grupy "duchów" tworzących szeregi nowych ludzi w Polsce i budujących jej przyszłość.
Niektóre prace: Sprawa Polski wywołana przed sąd miecza i polityki w roku 1830 (1833, wydanie pod pseudonimem Tomasz Pomian - od herbu Bukaty, zamierzona jako 1 tom historii powstania), Polska w apostazji (1842), Hoene-Wroński i jego udział w rozwinięciu ostatecznym wiedzy ludzkiej (1844), Trzy grzechy śmiertelne Polski (wyd. pośmiertne 1887); w ostatnich latach zajmował się głównie dokonaniami matematycznymi Hoene-Wrońskiego.
Antoni Bukaty
12 stycznia 2011 13:28
(1808-1876), filozof i historyk; z zawodu inżynier. Uczestnik powstania listopadowego (stracił oko w bitwie pod Grochowem), po jego upadku wyjechał do Francji, gdzie zdobył wykształcenie techniczne. Przebywał krótko w Kanadzie, budując tam linię kolejową. W filozofii zwolennik mesjanizmu, uważał się za ucznia J.M. Hoene-Wrońskiego, tłumacz i popularyzator jego dzieł.