Cezary Wodziński

Cezary Wodziński

Cezary Wodziński (1959) jest profesorem filozofii w IFiS PAN i UJ.

Stypendysta i wykładowca wielu uniwersytetów i insty­tucji naukowych, m. in. w Monachium, Fryburgu, Kolonii, Heidelbergu, Sztokholmie. Paryżu. Moskwie. Chicago, Wiedniu.

Laureat wielu nagród i wyróżnień, m. in. Nagroda Premiera, Nagroda im. T. Kotarbińskiego, Nagroda „Literatury na świecie", Subsydium Profesorskie Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, Nagroda STP.

Autor książek: Wiedza i zbawienie (1991), Cóż po filozofie? Eseje (1992), Filozofia jako sztuka myśle­nia (1993, 2000), Heidegger i problem zła (1994. 2007), Hermes i Eros. Eseje drugie (1997), Wielkie wędrowanie (1998), Światłocienie zh (1998), Pan Sokrates. Eseje trzecie (2000), Św. Idiota. Projekt antropologii apofatycznej (2000), Trans, Dostojewski, Rosja, czyli o filozofowaniu siekierę (2005), Nic po ironii. Eseje czwarte (2006), Między anegdotą a doświadczeniem (2007), Logo nieśmiertelności. Platona przypisy do Sokratesa (2008), Kairos. Konferencja w Todtnaubergu. Celan - Heidegger (2010).