Opublikowana na łamach serwisu internetowego Gazety Wyborczej recenzja wydanej niedawno, nakładem Zeszytów Literackich książki Czesława Miłosza "Rosja. Widzenia transoceaniczne, t. 2". Magdalena Grochowska pisze o skomplikowanych relacjach Polsko-Rosyjskich, i sposobie, w jaki zostały opisane przez Noblistę.

"Kraina pusta, biała i otwarta / Jak zgotowana do pisania karta". Czeka, aż duch dziejów przyoblecze ją w człowieczeństwo.

Ów okrutny pamflet z III Części "Dziadów" Miłosz uznaje za esencję polskiej postawy wobec Rosji. W tej wizji lud rosyjski "jako zwierzęta i drzewa północy" jest czerstwy, lecz prymitywny i obezwładniony apatią. Jego oczy "wielkie i czyste" - niezmącone refleksją. Jego "pierś szeroka" skrywa gąsienicę duszy, która Polaka napawa grozą. Bo "gdy słońce wolności zaświeci, / Jakiż z powłoki tej owad wyleci?".

Miłosz podkreśla jednak, że prócz nienawiści do państwa przemocy poemat wyraża także współczucie dla jej ofiar.

Cały artykuł do przeczytania w serwisie "Gazety Wyborczej".